Te Duur!
Dat is soms wat we horen.
Wanneer de locatie vastligt. De jurk gekozen is. De ringen besteld zijn. De menu’s geproefd zijn.
Dan wordt het bij de fotograaf plots stil.
Dan wordt het “te duur”.
Alsof herinneringen pas belangrijk worden wanneer alles voorbij is.
Alsof vastleggen minder telt dan beleven.
Alsof wat later overblijft, minder waarde heeft dan wat vandaag gezien wordt.
Je huwelijk duurt één dag.
De foto’s blijven een leven lang.
Wat vandaag een besparing lijkt, wordt morgen soms een gemis.
Niet meteen. Niet die week.
Maar jaren later. Wanneer gezichten ontbreken. Wanneer momenten vervagen.
Een huwelijksfotograaf kost geld, ja.
Maar hij bewaart wat je zelf niet kan vasthouden.
“Het is te duur” betekent vaak dat men hoopt dat herinneringen vanzelf wel blijven. Dat beelden minder belangrijk zijn. Tot ze er niet zijn. Tot het te laat is om het opnieuw te doen.
Je kan besparen op dingen die verdwijnen.
Maar niet op wat je later nodig hebt om terug te kijken.
Herinneringen hebben geen prijs, maar vooral een grote verantwoordelijkheid.
Ik ben graag verantwoordelijk als en ambassadeur van jullie herinneringen, en jullie liefde.
Jullie fotograaf,
Bart